موسى و عيسى و پيامبران ( ديگر ) از طرف پروردگارشان داده شده است ، و در ميان هيچ يك از آنها جدائى قائل نمىشويم ، و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم » . اگر آنها نيز به مانند آنچه شما ايمان آورده‌ايد ايمان بياورند ، هدايت يافته‌اند ؛ و اگر سرپيچى كنند ، از حق جدا شده‌اند و خداوند ، شرّ آنها را از تو دفع مىكند ؛ و او شنونده و داناست . شأن نزول : نه يهود و نه نصارى ، آئين ابراهيم در شأن نزول اين آيات از « ابن عباس » چنين نقل شده : چند نفر از علماى يهود و مسيحيان « نجران » با مسلمانان بحث و گفتگو داشتند : هر يك از اين دو گروه خود را اولى و سزاوارتر به آئين حق مىدانست و ديگرى را نفى مىكرد ، يهوديان مىگفتند : موسى پيامبر ما از همهء پيامبران برتر است و كتاب ما « تورات » بهترين كتاب‌ها است . عين همين ادعا را مسيحيان داشتند كه مسيح بهترين راهنما و « انجيل » برترين كتب آسمانى است ، و هر يك از پيروان اين دو مذهب مسلمانان را به مذهب خويش دعوت مىكردند ، آيات فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت . « 1 » * * * ( ( 154 ) ) وَ لاتَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لاتَشْعُرُونَ و به آنها كه در راه خدا كشته مىشوند ، مرده مگوئيد ! بلكه آنان زنده‌اند ، ولى شمانمىفهميد ! شأن نزول : شهيدان زنده‌اند بعضى از مفسران از « ابن عباس » در شأن نزول اين آيه چنين نقل كرده‌اند كه : اين آيه دربارهء كشته‌شدگانِ ميدانِ جنگِ « بدر » نازل گرديد ، آنها چهارده تن بودند ، شش

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ، ج 9 ، ص 68 ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث .